วันศุกร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2557

ใจไม่แข็งห้ามดู (เจ็บจี๊ดดดดดๆๆ)

สวัสดีครับชาว Bromelian Man ผู้ชื่นชอบการไล่ล่า
ตามเก็บ Bromeliad ตัวที่ชื่นชอบมาไว้ครอบครอง

ขอเน้นย้ำอีกครั้ง
ใจไม่แข็งให้รีบออกจากกระทู้นี้
ทันที

ช่วงอาทิตย์ก่อนๆ ได้มีโอกาสไปอบรมที่เชียงใหม่
ประมาณครึ่งอาทิตย์เห็นจะได้
แต่ก็ไม่มีโอกาสได้
ออกไปไหนหรอกครับ อยู่แต่ในตัวโรงแรม
ติดรถเพื่อนร่วมงานไปอีกตั่งหาก เรียกว่าแวบ ไปไหนไม่ได้เลย
เลยไม่มีโอกาสแวะไหนเลยตามประสาคนรักบรอม
สำหรับ Bromelian Man แล้วหากต้องได้ไกลบ้านห่างจากไม้สุดรักสุดหวง
มันจะมีความรู้สึกหวั่นๆ ห่วงน้องๆ เขาหน่อยๆ ว่าจะสุขสบายดีไม๊
จะได้กินดีอยู่ดีไม๊ จะได้กินน้ำหรือเปล่า จะร้อนรึเปล่า

แถวเชียงใหม่ ก็มีฝนนิด ลมหน่อยๆ พาลทำเอาเราเป็นห่วง
ไม้ของเราเหมือนกัน กลับมามันก็โอเคนะ ถึงลมจะแรงหน่อย
ก็มีแค่เศษใบไม้ให้ตามเก็บตามสมควร
รู้สึกโล่งนะ 

ยิ่งเป็นเดือนเมษาด้วยละก็ เป็นที่รู้ๆ กันอยู่
เป็นเดือนที่มักจะมีพายุฤดูร้อน อันแสนอันตราย และน่าหวาดเสียว
น่าจะเป็นเดือนที่ทำเอาผมร้อนๆ หนาวๆ มาหลายปีละ
ยิ่งที่เป็นพวกพายุฤดูร้อนที่พามาทั้งฝน และลูกเห็บยิ่งน่ากลัวไปใหญ่

ช่วงประมาณ 2 วันก่อนเห็นมีข่าวลมพายุจะเข้าเหนือ
ช่วงวันที่ 2 ถึง 4 น่าจะประมาณเนี้ยๆ เห็นมีแค่ลมหน่อยๆ
ไอ้เราก็โล่งใจนะ เฮ้อ

อย่างวันนี้ดูจะหนักสุด ทั้งฝน ทั้งพายุ เล่นทำเอาผมติดอยู่
ที่ทำงานอยู่ตั้งนาน ด้วยความที่เรามาทำงานด้วยแมงกะไซด์ด้วย
กว่าจะได้กลับบ้านรอลมและฝนสงบเกือบชั่วโมง
ตอนขับกลับบ้านเห็นต้นไม้ ป้ายตามข้างทางล้ม หัก ระเนระนาด
แอบคิดในใจนะ "เอาละเว้ย" จริงๆ ก่อนหน้านี้แม่ก็โทรมาเตือนผมทีละ
ว่าไม้ล้มระเนระนาด ไอ้เราก็ เอ่อ เรื่องธรรมดา มันก็ต้องล้มกันบ้าง
มันเป็นเรื่องของธรรมชาติ เราไปควบคุมธรรมชาติไม่ได้

แต่กลับถึงบ้าน รู้สึกจะหนักกว่าที่คิด เฮ่ออๆๆๆๆ แรงกว่าทุกๆ ปี
ประมาณว่า เห็นปุ๊ป ลมหายใจถูกไล่ออกจากปอดจนเกลี้ยง

ถ้าใจแข็งพอ
ลองดูครับ

จริงๆ เคยคิดจะเปิดกระทู้
"เปิดพื้นที่แห่งความสุข"

แต่ตอนนี้น่าจะเป็นการเปิดพื้นที่แห่งความทุกข์เสียมากกว่า
แค่เห็นก็รู้สึกเหนื่อยๆ ล่ะ

สำหรับ Neo. นี่ไม่ค่อยน่าห่วงนะ
เพราะผมมีความเชื่อว่ามันเป็นไม้ทรหด
ขนาดถูกยัดมาใสกล่อง ยังมาฟูสวยได้เมื่อเลี้ยงไปสักพัก

แต่ที่ห่วงๆ น่าจะเป็น Aechmea พวก chantinii
เพราะเจ้าพวกนี้เหมือนพวกกระเหรี่ยงคอยาวที่มีโอกาส
ล้มและพาลจะคอหักเอาได้ง่ายๆ
เหมือนกับเจ้า Hand Off ของผมที่เพิ่งคอหักไปเมื่อไม่นานมานี้

อย่างนี่ก็โซน Aechmea ที่ดูราวๆ กับ Hall of Fame 

ที่ผมเอาบรรดา chantinii มาเรียงกันเป็นชั้นๆ สภาพก็อย่างที่เห็น

เท่าที่ลองสำรวจดูไม้ล้มระเนระนาด
โครงสร้างการมุงซาแรนของผมเป็นแบบง่ายๆ ครับ
ซื้อเหล็กที่เอามาทำชั้นมาขันน๊อต ซึ่งก็เกิดจากแนว
ความคิดที่ว่าไม่ชอบความยุ่งยาก พยายามจะทำอะไรที่สามารถทำได้เอง
น่าจะเป็นที่งบน้อยด้วยครับ (หาซื้อ Brome ตัวที่ชอบได้ทุกตัวในพื้นปฐพี
ไม่ว่าจะแพงขนาดไหน แต่กับโครงสร้างเหล็กอ๊อกดีๆ ไม่มีปัญญาจ้างช่างมาทำ 555)
จริงๆ ก็ไม่ได้กะจะเลี้ยงให้เยอะแยะอะไรหรอก พอให้เป็นงานอดิเรกยามว่างๆ
แต่เหล็กไม่ได้หักไม่ได้งอ แต่น่าจะเป็นเพราะไม้ไผ่ที่เอามาช่วยค้ำยันผุกร่อนหมดอายุ
โครงสร้างเลยมีการเอนเป็นหอเอนปิซ่า

ดูอย่างเจ้า Dyc. Cleopatra นี่เถอะครับเล่นซะจน
กลิ้งหลุดจากกระถางเลย น่าสงสารจริงๆ


ลมแรงขนาดไหน ดูเอาเถอะครับ
ขนาดกระถางใหญ่ๆ ของเจ้าหมากเหลืองขนาดเขื่องๆ ยังลมได้

ผมได้เรียนรู้อีกอย่างว่า การใช้กระเบื้องลอนคู่มาทำเป็นพื้นปูวาง
Brome มีความค่อนข้างสะดวกและได้พื้นที่วางค่อนข้างเยอะ
และประหยัดงบกว่าตระแกรงพลาสติกแต่ก็มีโอกาสที่ไม้จะล้มได้สูงเช่นกัน
เพราะพื้นที่ในการวางสัมผัสของพื้นกระถางมีน้อยพาลจะล้มได้ง่าย
ต่างจากตะแกรงพลาสติก จริงๆ มันก็อยู่ของมันมาได้สองสามปีแล้วนะ
น่าจะเป็นด้วยว่าลมมันแรงจริงๆ

และอีกอย่างหนึ่งบางทีเรามักจะชอบ
เอาไม้มาวางบนกระถางคว่ำอีกทีอาจเพื่อกันมดปลวก
ที่ชอบมารบกวน หรือเพื่อความสวยงามและลดหลั่นกัน
เวลาไม้วางรวมกันเยอะๆ เจ้ากระถางที่ว่าวางซ้อนนี่แหละครับ
คว่ำหัวหกก้นควิดทุกกระถาง 

หรืออาจจะเป็นด้วยกระถางที่วางอยู่ด้านล่างเล็กเกินไปด้วย
อย่างโซน Dyckia นี่ก็เช่นกันไอ้ที่วางซ้อนๆ กระถางกัน
นี่ก็ล้มระเนระนาดเช่นกัน
ส่วน Dyckia พวกที่อยู่กลางแจ้งดันไม่เป็นไรแฮะ
แต่ถ้าลูกเห็บตกด้วยก็ดูจะน่ากลัวเหมือนกัน

อย่างเจ้าสามทหารเสือที่เพิ่งเอามาอวดโฉมในกระทู้ก่อน
ก็โดนหางเลขด้วยเช่นกัน

ไอ้ช่วงที่เก็บๆ นี่ต้องระวังด้วยนะ
เพราะบางส่วนของ Dyckia ที่ถูกนำมาแช่ไว้เรียกรากตามกาบ Neo
ก็กระเด็นกระจอนกระจายไปตามพื้นเช่นกัน
ถ้าไม่ระวังบางที่ซี้ดได้เลยนะ

เท่าที่ดูและประเมินดูก็บอบช้ำไม่เยอะซักเท่าไหร่
และก็เล่นเอาเมื่อยและปวดหลังไปเลยล่ะครับ

เมื่อเช้าก็ยังอยู่สวยๆ กันแต้ๆๆๆ

ที่พอจะทำได้ในค่ำวันนี้ก็คงต้องตั้งทุกกระถางที่ล้ม
ไว้เพื่อใบจะได้ไม่ช้ำ ไว้พรุ่งนี้คงต้องมาต่อกันอีกที
เพิ่งรู้ว่าตัวเองค่อนข้างจะแก่แล้วก็วันนี้แหละ

เพลียวุ้ยๆ แทนที่พรุ่งนี้จะได้เป็นวันหยุด
ได้มาเพลินๆ กับไม้แสนรัก
มันจี๊ดๆๆๆๆ จริงๆ เลยครับ

ขอตัวนอนเอาแรงก่อนละ
คงต้องลุยต่ออีกพรุ่งนี้

ธรรมชาติ....หนอ....ธรรมชาติ
ระวังกันไว้ด้วยล่ะ

3 ความคิดเห็น:

  1. หูว แสบแขนอีกละ

    ตอบลบ
  2. แค่ ไม้ลมกระถางเดียวผมยังแป๊ป เข้าหัวใจ ถ้าเห็นสภาพนี้ สงสัยเป็นลมตั้งแต่หน้าบ้าน

    ตอบลบ
  3. ธรรมชาติห้ามยากจริงๆ ครับ

    ตอบลบ